Ελένη Μαρινάκη, Σε ξένο ουρανό, Ερατώ, 2011
Η Ελένη Μαρινάκη (γ. 1951) καταθέτει εδώ την έκτη συλλογή της, συνεχίζοντας μια ποιητική διαδρομή που έχει ξεκινήσει από το 1987· το προηγούμενό της βιβλίο, με τον τίτλο Εδώ στο λίγο (Γαβριηλίδης, 2007), ήταν υποψήφιο για το βραβείο ποίησης του περιοδικού «Διαβάζω». Η ποιητική διαδικασία, ενσυνείδητη, αποτυπώνει την υπαρξιακή αγωνία και χαρτογραφεί τον πόνο, τη μνήμη, τη χωροχρονική μετάθεση, καθώς ο «ασπρόμαυρος καιρός» σφίγγει σαν μέγγενη το πρωτοπρόσωπο ποιητικό εγώ. Ωστόσο, κι εκεί ακόμη, το πεδίο μπορεί να είναι ευρύ και εκτεταμένο· το βλέμμα, εμποτισμένο με ξεχωριστή ευαισθησία, εστιάζει στην πραγματικότητα, την απορροφά σαν στυπόχαρτο και την μετουσιώνει σε ποιητική ύλη. Ο ελεύθερος στίχος, λιτός και στιβαρός, εναλλάσσεται κάποτε και με την έμμετρη μορφή, δίνοντας φωνή στις σκέψεις της καθημερινότητας: «Όμως η ποίηση/ είναι ένα άλλοθι/ για να ζω».
