Skip navigation

Γιάννης Βαρβέρης, Βαθέος γήρατος, Κέδρος, 2011

Ενδέκατη και ακροτελεύτια συλλογή του Γιάννη Βαρβέρη (1955-2011), δεν μπορεί παρά να διαβαστεί υπό το βάρος της συγκινησιακής φόρτισης για την αποδημία του. Έκδηλη είναι εξάλλου η παρουσία του θανάτου, όπως και σε όλο το έργο του. Η συλλογή απευθύνεται στη μητέρα του ποιητή που και αυτή πέθανε πρόσφατα σε πολύ προχωρημένη ηλικία – εξ ου και ο τίτλος. Η προβολή του θάνατου επισκιάζει τη ζωή: τα γηρατειά, η φθορά του σώματος, τα αντικείμενα που θυμίζουν κτερίσματα, μια ακινησία οικιακή που επιτρέπει να ακουστεί και το παραμικρό θρόισμα των συναισθημάτων, η συγγένεια, τέλος, άλλοτε στις τρυφερές σκηνές της πένθιμης καθημερινότητας, άλλοτε με μια κάποια –ενσυνείδητη– νοσηρότητα. Σε αυτήν τη μουσική δωματίου, ο τρόπος του Βαρβέρη ακούγεται μεστός και ακριβής, με τη στιλπνότητα της κατακτημένης ωριμότητας, και ανοίγεται σε έναν πολλαπλό αποχαιρετισμό.

[δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Διαβάζω, τεύχος 520, σελ. 79]
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: